Waar het bij het tekenen, de etsen en houtsnedes nog vooral een zoektocht vanuit (of naar) mezelf is, is het bij mijn fotografie (verdwenen wegen)meer duidelijke invloed van buitenaf. Wellicht omdat ik veel vertrouwder ben met dit medium. Jaren geleden maakte ik een kleine reeks ‘graafkranen’. Tussen Merelbeke en Gent zijn er de laatste maanden heel wat wegenwerken en het speelde al een tijd in m’n hoofd om deze reeks verder te zetten.
Bovendien was het thema authenticiteit in de fotografie al enkele keren aan bod gekomen: in De weg naar Mekka van Jan Leyers, in de les Kunst na 1972 over Jeff Wall, een discussie op café over de vallende soldaat van Robert Capa. Kort daarna ging ik naar een lezing door Veronique Govaert, docente aan Hogeschool Gent over sociale fotografie in de 19de. Ook hier kwam dit thema aan bod. Door een groot aantal foto’s te maken en tonen, is het mogelijk om documentair te werken en een waarheid te tonen. Ook de contrastrijke zwart-wit beelden die met beperkte middelen gemaakt werden spraken me die avond enorm aan. De industriële fotografie van Bernd en Hilla Becher was ook blijven hangen, hoewel ik hun foto’s wel erg koel vind.
Toen ik enkele dagen later toevallig op een vrijdagavond met een fototoestel in de buurt van het Sint-Pietersstation was, ben ik foto’s beginnen maken van de werken daar, zonder flits of statief. Wegenwerken worden gekenmerkt door lichtsignalisatie en een zeer veranderlijk karakter, waardoor ik ze zeer geschikt vond als onderwerp voor documentaire fotografie. Nadien ben ik nog meer wegenwerken gaan fotografie, waarbij ik bewust koos om geen statief me te nemen, omdat deze beperking net een rijkdom met zich meebrengt. Lange sluitertijden brengen blurry foto’s voort als je vanuit de losse hand trekt, dus moet ik op zoek gaan naar andere oplossingen en voorwerpen die als statief kunnen dienen. De blurry foto’s geven het chaotische weer, de trillingen van de graafwerken. Het grootste deel van de tijd, ’s avonds, ’s nachts, weekend…. liggen de meeste wegenwerken stil en is het er chaotisch en desolaat. Ook dit wil ik aan bod laten komen in mijn documentaire over de verdwenen wegen.
Voorlopig plaats ik een zeer ruime selectie op het internet, maar het ligt wel in mijn bedoeling om een ruime selectie af te drukken en tentoon te stellen.
Geheel terzijde, maar absoluut dringend! … wishlist : Canon D60 (of iets in die aard)
De foto’s gemaakt met een Nikon D40x zijn jammer genoeg veel te veel gekorreld…






Related Articles
1 persoon reageerde op dit artikel.
[...] is klaar, de fotoreeks duidelijk nog niet. Hoe en waarom deze reeks tot stand kwam kan u in een eerder stukje lezen. Het werd echter absoluut noodzakelijk om uit de grote hoeveelheid foto’ s een kleine [...]
Reageer op dit artikel